Okres II wojny światowej Pomagała w szpitalu polowym przy kościele jezuickim. Opatrywała rannych żołnierzy i cywilów. Należała do stowarzyszeń charytatywnych, które pomagały sierotom. Opiekowała się wysiedleńcami ze Wschodu, działając w Polskim Komitecie Opiekuńczym – załatwiała wysiedleńcom sprawy urzędowe, spędzała z nimi czas. Pomagała Żydom (m.in. ocaliła 3 koleżanki z liceum). Aryjska uroda oraz biegła znajomość niemieckiego pomogły jej załatwić sprawy urzędowe. Prowadziła korepetycje, kiedy nie działały już gimnazja, zlikwidowane przez Niemców. Prowadziła przygotowania do tajnej matury.
Pracowała jednocześnie jako uczeń zegarmistrzowski. Zdała egzamin i zdobyła uprawnienia czeladnicze. W obawie przed represjami (jej ojciec Józef Vašina, urodzony na Morawach, które zostały wcielone do III Rzeszy Niemieckiej, odmówił podpisania volkslisty) przeniosła się z rodziną z ul. Zyblikiewicza do pożydowskiej kamienicy przy ul. Krakowskiej. Pomagała rodzicom w sklepie jubilerskim.
Rodzina W dniu 15 sierpnia 1944 wyszła za mąż za starszego o 22 lata i pochodzącego z zamożnej włościańskiej rodziny nauczyciela Bartłomieja Marię Bobę, po wojnie działacza antykomunistycznego. Ślub wzięli w kościele pw. Bożego Ciała w Krakowie.