W 1961 Sąd Powiatowy w Bielsku-Białej nakazał, by dzieci zdały egzaminy państwowe z programu nauczania obowiązującego w szkole podstawowej. Wyniki były celujące. Po 18 rozprawach sądowych, podczas których Bobowie powoływali się na zagwarantowaną konstytucją wolność wyznania i sumienia, stojącą w sprzeczności z ateistycznym programem polskich szkół powszechnych, uzyskali pomyślny wyrok. Byli jedyną rodziną w powojennej Polsce, która otrzymała pozwolenie na edukację domową ze względu na różnice światopoglądowe.

Bobowie uczyli zagadnień podstawy programowej. Bartłomiej Boba uczył dzieci m.in. języków obcych – niemieckiego i francuskiego (znał też grekę i angielski). Zajęcia prowadzone były w mieszkaniu i na świeżym powietrzu. Obowiązywał podział dnia na lekcje (45 minut) i przerwy. Także starsza córka Bobów uczyła rodzeństwo oraz dzieci sąsiadów, udzielając przez rok korepetycji z matematyki w zamian za tonę węgla. Bobowie wynajmowali też prywatnych nauczycieli dla Bożeny, bowiem nie znali obowiązkowego w programie j. rosyjskiego. Córka miała też prywatnych tutorów do matematyki, fizyki i chemii.