Eva Kantůrková, z domu Sílová (ur. 11 maja 1930 w Pradze) – czeska pisarka, scenarzystka i dysydentka.
Życiorys Urodziła się 11 maja 1930 roku w Pradze, w rodzinie komunistycznego dziennikarza Jiříego Síly i pisarki Bohumily Sílovej. Po rozwodzie rodziców spędziła dzieciństwo na wsi u rodziny. W latach 1949–1950 pracowała jako redaktorka w wydawnictwie Mladá fronta, po czym w 1951 roku zaczęła studiować filozofię i historię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola, gdzie do jej wykładowców należał Josef Macek.
Z początku publikowała w takich czasopismach, jak „Směna”, „Plamen” i „Kulturní tvorba”. Zadebiutowała w 1966 roku zbiorem opowiadań pt. Jen si tak maličko povyskočit, choć rozgłos zdobyła później, powieścią psychologiczną Pozůstalost pana Ábela (1971) opisującą groteskową postać urzędnika, który dzięki sieci intryg próbuje utrzymać relacje z kilkoma kochankami. Od 1967 roku utrzymywała się z pisania. Przyjaźniła się z literatami Jiřím Grušą i Petrem Kabešem.