W grudniu 1918 został skierowany na front w Galicji Wschodniej. Służył w 5 batalionie strzelców w Olkuszu jako chorążyRozkaz nr 68 Dowództwa Okręgu Wojskoweg o w Przemyślu z 13 marca 1919, pkt. 49.. W maju 1919 razem z batalionem został wcielony do 9 pułku piechoty Legionów. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. Był dwukrotnie ranny. Po raz pierwszy 14 maja 1919 w walkach o Chyrów został ranny w nogę odłamkiem granatu. 29 lipca 1920 wyróżnił się męstwem w obronie Łucka. 21 września tego roku pod wsią Kule, w czasie bitwy o Brzostowicę, został ranny po raz drugi.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w służbie zawodowej, w 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 977. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 1 grudnia 1924 awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 423. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1927 został przydzielony z macierzystego pułku do 28 Dywizji Piechoty w Warszawie na stanowisko oficera sztabu. W grudniu 1929, po odbyciu stażu liniowego i ukończeniu kursu próbnego, został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1929/31.