Od 1947 był członkiem PPS, a od 15 grudnia 1948 PZPR. Od 1952 do 1953 był przewodniczącym Front Jedności Narodu i jednocześnie kierował akcją wyborczą do Sejmu. Od 1953 do 1957 był radnym Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku (w tym od 1954 do 1955 nieurzędującym członkiem prezydium PRN). Od 1953 do 1963 był wykładowcą szkoły partyjnej. Od 1957 do 1966 był przewodniczącym komisji rewizyjnej Komitetu Powiatowego PZPR i przewodniczącym komisji historycznej. W jednej kadencji był też radnym Miejskiej RN w Sanoku. Był przewodniczącym Okręgowej Komisji Wyborczej, a czterokrotnie Obwodowej Komisji Wyborczej. W latach 80. został przyjęty do koła Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Sanoku.

Pasjonował się malarstwem, już jako dziecko przypatrywał się plenerom malarskim w dworze Ostaszewskich w Klimkówce. Od przebywających tam malarzy otrzymywał wskazówki. Tworzył akwarele, malował głównie architekturę i pejzaże. Niektóre z jego prac trafiły do Muzeum Historycznego w Sanoku, gdzie urządzono ich ekspozycję indywidualną. Jego prace były prezentowane w hallu Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie w listopadzie 1965 oraz w czerwcu 1978 na wystawie przy sanockim zamku. Ponadto obrazy wystawiano w Krośnie, Warszawie i w Szczecinie.