Prywatne posiadłości również ustępowały miejsca publicznym przybytkom, budynkom mieszkalnym oraz parkom.
Najważniejszą częścią ogrodów była bez wątpienia roślinności, często kształtowana w wymyślny sposób. Wśród ulubionych form były kształty geometryczne oraz zwierzęta, zgodnie z wytycznymi ówczesnej sztuki formowania topiarów. Wśród roślin stawiane były często fontanny, posągi(często repliki greckich rzeźb) oraz termy.
Modę na tego typu zabudowę zapoczątkował Lukullus, który zbudował swoją luksusową rezydencję na wzgórzu Pincio. Szybko jego wzorem podążył Sallustiusz.
Ogrody Salustiusza Historia Pierwotnie teren posiadłości prawdopodobnie należał do Cezara. Położone były w jednym z najbardziej reprezentatywnych punktów Rzymu- pomiędzy Pincio i Kwirynałem, naprzeciw centrum miasta. Gajusz Juliusz Cezar upodobał sobie położenie rezydencji i, jak wskazują źródła, uważał ją za swoją ulubioną. W okresie tym ogrody były znane jako Horti Cesarei - Ogrody Cezara.