Pierwsza wystawa, która się tutaj odbyła, nosiła tytuł Stulecie sztuki czeskiej 1830–1930. Centralną przestrzenią wystawienniczą była sala o powierzchni 300 m². Towarzyszyły jej inne sale i przestrzenie klubowe, nad którymi dominowała sala z widokiem na Teatr Narodowy. Jego frontowa ściana była wówczas największą taflą szklaną w Pradze. Pomieszczenia wystawowe uzupełniały lokale gastronomiczne i handlowe do wynajęcia: francuska restauracja, cukiernia, kawiarnia, bar Luculus i przez pewien czas salon samochodowy. Kubistyczne murale na suficie restauracji namalował Emil Filla. Czynsz służył spłacie długu, który ostatecznie uregulowano dopiero w 1948.
W lutym 1948 działalność stowarzyszenia została siłą wstrzymana, a majątek towarzystwa skonfiskowały władze komunistyczne. Zasób ten przeszedł w ręce Związku Artystów Czeskich. W latach 1980–1987 budynek został zrekonstruowany, jednak zaniedbano prace na dolnej kondygnacji. Podczas rekonstrukcji odrestaurowano za to kubistyczny mural autorstwa Filli. W 1995 budynek był w katastrofalnym stanie technicznym i wymagał natychmiastowych działań ratowniczych. Na początku 1996 wykonano przebudowę i konserwację dolnej kondygnacji (projektantem był inż. Zdeněk Kysela).