Schronisko TTN im. Aleksandra Bobkowskiego na Kalatówkach – schronisko turystyczne, które położone było na polanie Kalatówki w Tatrach Zachodnich. Zostało wybudowane przez Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy. Spłonęło w czasie II wojny światowej.
Historia W październiku 1910 roku w gronie członków krakowskiego koła Karpackiego Towarzystwa Narciarzy podjęto decyzję o jego usamodzielnieniu. Koło zostało rozwiązane, a w jego miejsce powołano stowarzyszenie „Narta” niemal natychmiast przemianowane na Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy (TTN). Nowa organizacja bardzo szybko rozpoczęła starania o wybudowanie w Tatrach własnego schroniska. Jako najlepsze miejsce do uprawiania turystyki narciarskiej, a jednocześnie leżące nieopodal Zakopanego wybrano Kalatówki (Kalackie Koryto). Już w pierwszych miesiącach po swoim powołaniu TTN podnajęło od Towarzystwa Tatrzańskiego szałas pasterski Michała Kamińskiego z Szaflar, który prowizorycznie omszono (uszczelniono) i zaopatrzono w podstawowe sprzęty. Jednocześnie zwrócono się do austriackiego Ministerstwa Robót Publicznych o przyznanie dotacji w wysokości 10 tys. koron (kr) na budowę nowego obiektu. Płatne w dwóch ratach wsparcie rządowe uzyskano dzięki wstawiennictwu Karola Liszewskiego. Budowa schroniska miała szanse powodzenia także dzięki przychylności właściciela dóbr zakopiańskich hr.