Charakterystyczna dla pałacu jest oś główna zaczynająca się podjazdem, który przechodzi w sień połączoną kilkoma stopniami z westybulem, zbrojownię i salon z wyjściem do ogrodu, który przechodzi w aleję widokową. Centralnym pomieszczeniem była dwukondygnacyjna, ośmioboczna zbrojownia z bogatym zbiorem pamiątek narodowych i rodzinnych. Sala była dobrze oświetlona przez okna i dodatkowo świetlik w dachu. Oprócz porozwieszanego uzbrojenia wystrój wnętrza stanowiły zachowane do dziś bogate dekoracje sztukatorskie w stylu klasycystycznym, w tym osiem reliefowych płyt umieszczonych na poziomie drugiej kondygnacji nad wydatnym gzymsem. Dwie z płyt – nad drzwiami wschodnimi i zachodnimi – wypełniają herby właścicieli Korzbok i Nowina. Bardzo plastyczne, głęboko rzeźbione w stiuku symboliczne przedstawienia tworzą cykl opowieści o przodkach spleciony z historią Polski. Pod sufitem, którego środek stanowił szklany dach, biegł fryz złożony z hełmów Ateny, wieńców laurowych i skrzyżowanych mieczy. Liczne portrety polskich bohaterów wypełniały wolne miejsca. Niestety obrazy zaginęły podczas II wojny światowej.