Prowadziła też zajęcia gimnastyczne i baletowe (będąc w wieku prawie 90 lat) dla pań w Domu Kultury przy ulicy Próchnika: „Chciałam im przekazać piękno ruchu, radość życia i zdrowie”.
Podczas II wojny światowej występowała w kawiarniach warszawskich oraz była zaangażowana w działalność konspiracyjną, była łączniczką podczas powstania warszawskiegoO miłości w Powstaniu Warszawskim, Niezależna 15 czerwca 2019. Po zakończeniu wojny nie związała się na stałe z żadnym warszawskim teatrem, prowadziła indywidualną karierę estradową. Od lat 60. XX wieku była skupiona na działalności pedagogicznej, kierowała sekcjami baletowymi w domach kultury oraz pracowała jako choreograf z grupami amatorskimiHalina Mancewicz, Gazeta Wyborcza 15 maja 2015 (serwis Pressreader). W latach 1941–1972 wystąpiła na scenach 2476 razy.
Po zakończeniu kariery miała czas na swoją drugą pasję – naukę języków (w młodości ukończyła romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim). Do końca życia była aktywna sportowo: jeździła na łyżwach na warszawskim Torwarze.