Ukończył Szkołę Wojskową w Paryżu. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 8 Pułku Artylerii Ciężkiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 12 Dywizjonie Artylerii Ciężkiej.
W 1921 pracował jako nauczyciel języka niemieckiego w Miejskim Gimnazjum Realnym w Leżajsku.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 178. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a 1 grudnia 1924 mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 74. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 1 maja 1925 został przesunięty w 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie ze stanowiska dowódcy III dywizjonu na stanowisko kwatermistrza. W sierpniu 1926 został przeniesiony z Dywizjonu Szkolnego Artylerii Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI do 3 pułku artylerii lekkiej Legionów w Zamościu na stanowisko dowódcy III dywizjonu. Później został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W listopadzie 1928 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. 14 grudnia 1931 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii.