od 1923 współdyr. szkoły), w Oddziale Dramatycznym przy konserwatorium muzycznym (1922-24) i tańca akrobatycznego w szkole baletowej (1934-38). W 1934 wchodziła w skład jury międzynarodowego konkursu tańca w Wiedniu. W czasie II wojny świat, została wywieziona na przymusowe roboty do Niemiec. Po powrocie do kraju już nie występowała, zajmowała się nauczaniem, niekiedy współpracowała z teatrami. W 1947-51 pełniła funkcje referenta do spraw choreografii w woj. wydz. kultury we Wrocławiu, 1951-59 była kierownikiem artystycznym Państwowego Liceum Choreograficznego w Sosnowcu (od 1955 w Bytomiu), 1959-63 uczyła tańca klasycznego i charakterystycznego w warszawskiej szkole baletowej. W 1968 przeszła na emeryturę, ale jeszcze do 1971 prowadziła zajęcia z gimnastyki artystycznej w klubie sportowym „Warszawianka”. Pochowana została na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera W-3-4).
Wybitne wykonania „Une jeune filie au jardin” z muzyką F. Mompou „Le plus que lente” z muzyką C. Debussy'ego „Rumba” z muzyką Magine-Mayerla „Meduza” z muzyką C. Scotta „Lalka i Pierrot” „Mechaniczna markiza”
Przypisy
Kategoria:Polskie tancerki Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie