Po rozpoczęciu w 1940 roku produkcji karabinu SWT (dokładnie wersji SWT-40) produkcję AWS zakończono. Wyprodukowane egzemplarze wycofano z uzbrojenia liniowych jednostek piechoty i przekazano formacjom tyłowym i flocie. Po niemieckim ataku 22 czerwca 1941 roku improwizowane oddziały piechoty, tworzone z żołnierzy tych formacji, wzięły udział w walce, używając między innymi karabinów AWS. Karabiny AWS były między innymi używane przez jednostki sformowane z marynarzy Floty Czarnomorskiej broniące Sewastopola. Niewielka liczba wyprodukowanych egzemplarzy sprawiła, że AWS dość szybko ponownie zniknął z uzbrojenia. Do końca wojny część tych karabinów była używana przez oddziały tyłowe Armii Czerwonej. Niewielka liczba tych karabinów znajdowała się także na uzbrojeniu Ludowego Wojska Polskiego. Egzemplarzy zdobycznych używał także Wehrmacht (pod oznaczeniem Selbstladegewehr 257(r)).
Opis techniczny Karabin AWS był bronią automatyczną. Automatyka broni działała na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, tłok gazowy o krótkim skoku, zamek ryglowany ryglem poruszającym się pionowo. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym i seriami.