Dla przykładu, jego pejzażowi Vilsandi Motif (1913–1914) bliżej było do abstrakcyjnego ujęcia lokalności, niż realistycznego oddania krajobrazu.
W latach 1915–1917 malował pejzaże przedstawiające południe Estonii, a w 1918 roku wprowadził motywy z Vörtsjärv i Otepää i zaczął posługiwać się ciemniejszą niż dotychczas paletą barw. W jego twórczości zaczęły także wyraźniej wybrzmiewać religijne podteksty. Poprzez pejzaże chciał wyrazić metafizyczne i mistyczne doświadczenia, których brakowało mu w codzienności. W 1919 roku został wybrany na dyrektora nowo powstałej wyższej szkoły artystycznej, jednak rozczarowany sytuacją w Estonii dwa lata później wyjechał do Włoch. W tym okresie wprowadził do swojego malarstwa charakterystyczne dla orfizmu rozumienie koloru, wzbogacając nim wcześniejsze inspiracje ekspresjonizmem. Malował przede wszystkim widoki Rzymu, Capri i Wenecji. W 1922 roku powrócił do kraju, gdzie jego stan fizyczny znacznie się pogorszył. Zmarł 15 sierpnia 1925 roku w Tartu.
Od 1979 roku istnieje nagroda jego imienia, która przyznawana jest za obraz, cykl obrazów lub projekt artystyczny, który w znaczący sposób przyczynił się do wzbogacenia estońskiego malarstwa. Wyróżnienie przyznawane jest co roku, w rocznicę urodzin artysty.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Estońscy malarze Kategoria:Ludzie związani z Tartu Kategoria:Malarze modernizmu Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1925