thumb|Brachyglottis laxifolia thumb|Brachyglottis elaeagnifolia Brachyglottis – rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Asteraceae). Obejmuje ok. 31–40 gatunków. W większości występują w Nowej Zelandii, gdzie rośnie ich 27 gatunków (wszystkie są endemitami). Poza tym przedstawiciele rodzaju występują na Wyspach Chatham, na Tasmanii, podawani są z Nowej Kaledonii i wysp Vanuatu, a przy szerokim ujęciu systematycznym lub jako prawdopodobni występować mają też na Madagaskarze i w Ameryce Południowej. Rosną w różnych siedliskach – na terenach skalistych (także w strefie alpejskiej), w lasach, często nad rzekami.

Liczne gatunki są uprawiane jako ozdobne, w tym odmiany mieszańcowego pochodzenia.

Morfologia Pokrój W większości krzewy i niewysokie drzewa do 6 m, rzadko pnącza (B. sciadophila), byliny o grubym kłączu i półkrzewy. Zwykle rośliny rozłożyste. Drewno z miękkim rdzeniem, żywiczne. Liście Skrętoległe, zimozielone, łodygowe (przy czym nie skupiają się tylko na szczytach pędów) lub skupione w rozetę przyziemną, siedzące lub ogonkowe, często skórzaste, od spodu biało lub brązowo owłosione (włoski T-kształtne), zazwyczaj całobrzegie, rzadziej ząbkowane lub klapowane, zawsze pierzasto użyłkowane. Kwiaty Zebrane w koszyczki wyrastające pojedynczo lub skupione po kilka lub wiele w baldachogroniaste kwiatostany złożone.