Za wejście na teren pobierana jest opłata.
Historia Najstarsze znalezione ślady osadnictwa pochodzą z IX lub pierwszej połowy X wieku. Prawdopodobnie pod koniec XI wieku osada została otoczona wałem obronnym. Pierwsza wzmianka dokumentalna pochodzi jednak z XII wieku: w 1124 roku pomorski misjonarz Otton z Bambergu przybył do Lubina, gdzie, jak podaje ówczesny kronikarz Herbord, poświęcił ołtarz. Inny kronikarz, Saxo Grammaticus, donosi w Gesta Danorum (łac. Czyny Duńczyków) o zdobyciu grodu przez wojska króla duńskiego Waldemara I w roku 1173 po powrocie z oblężenia Szczecina. Według znalezisk archeologicznych wały obronne zostały w tym czasie zniszczone, a następnie odbudowane. Po raz ostatni gród w Lubinie wspomniany jest w dokumencie z 1186 lub 1187 roku, w którym nadano go kapitule kamieńskiej. Znajdujący się na jego miejscu kościół poświęcono św. Mikołajowi, patronowi rybaków i żeglarzy. Od połowy XIII wieku Lubin nazywany jest wsią (villa).