101..
Powrócił do Estonii w 1944 r. na czele grupy estońskich żołnierzy-ochotnikówJan Lewandowski, Estonia. Warszawa: Trio, 2001, s. 172. .. W lipcu tego roku przyjął propozycję niemieckiego gen. Antona Grassera, by stworzyć siatkę dywersyjno-partyzancką na bazie Omakaitse, która działałaby na terytorium Estonii po opanowaniu go przez nadchodzącą Armię CzerwonąRafał Wnuk: Leśni Bracia. Podziemie antykomunistyczne na Litwie, Łotwie i w Estonii 1944–1956. Warszawa-Lublin: Bellona-Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, 2018. , s. 438-440.. W sierpniu 1944 r. w Tallinnie rozpoczął tworzenie estońskiej grupy nazwanej Grupą Bojową Admirała Pitki, która z założenia miała liczyć 600 mężczyzn. We wrześniu tego roku wziął udział w próbie powołania rządu niepodległej Estonii w momencie wycofywania się Niemców z Tallinna, a przed wkroczeniem Armii Czerwonej. Rozpoczął przygotowania do obrony miasta, jednak przebywający nadal w mieście Niemcy uniemożliwiali tworzenie oddziałów estońskich, a obrona miasta przed przeważającymi siłami radzieckimi była niemożliwaJan Lewandowski: Estonia. Warszawa: Trio, 2001, s. 162. .. Po opuszczeniu Tallinna wzywał do prowadzenia dalszej partyzanckiej walki z Sowietami. Krótko potem został aresztowany przez NKWD w niejasnych okolicznościach.