Józef Krupiński (ur. 24 września 1930 w Skarbanowie, zm. 1 września 1998 w Orzeszu) – polski poeta współczesny bliski nurtowi autentyzmu, laureat nagrody im. Edwarda Stachury i członek Katowickiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Życiorys W latach 50 XX w. zamieszkał w Tychach. Jego pierwszą pracą był zawód nauczyciela (w Paprocanach). Id 1958 r. aż do przejścia na emeryturę w 1983 r. pracował pod ziemią jako technik górnik w KWK Ziemowit w Lędzinach. Był działaczem Solidarności od jej wczesnych lat.
Od roku 1968 publikował swoje utwory w czasopismach literackich tj. Akant, Poezja, Miesięcznik Literacki, Życie Literackie oraz w niezależnej prasie stanu wojennego. Był autorem zbiorów wierszy, z których najważniejsze to Marsz żałobny, Z pokładów serca, Mój pogrzeb pierwszy. Swój debiutancki tomik Kwiaty Kujawskie poświęcił rodzinnym Kujawom, natomiast wszystkie kolejne zbiory były zakotwiczone w węglu.
W jego twórczości (częstokroć parafrazującej teksty biblijne) uderza tęsknota górnika zesłanego do świata „pierwszych odcisków rąk” za krainą dzieciństwa oraz pragnienie odnalezienia pierwotnego kontaktu człowieka z Bogiem. Józef Krupiński był poetą głęboko religijnym.