Podczas ucieczki na wschód trafił aż do Włodzimierza Wołyńskiego, gdzie dostał się pod okupację radziecką. Dzięki znajomości języka rosyjskiego udało mu się przedostać pieszo do Generalnego Gubernatorstwa, po czym osiadł w Warszawie i rozpoczął pracę w Urzędzie Gubernatorstwa. W 1940 roku ściągnął do Warszawy swoją rodzinę, przebywającą dotychczas u babci w Dobroniu.
W czasie okupacji zaangażował się w działalność konspiracyjną. W związku z tym został aresztowany i osadzony na Pawiaku. 28 maja 1942 roku został rozstrzelany pod Magdalenką. Po ekshumacji w 1947 roku jego zwłoki spoczęły na cmentarzu w Łazach.
Upamiętnienie Od 2009 jest patronem ulicy na Osiedlu Warszawskim w Kole.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Burmistrzowie Koła Kategoria:Burmistrzowie miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Urzędnicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Działacze społeczni II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej Kategoria:Ofiary egzekucji w Lesie Sękocińskim Kategoria:Żołnierze Armii Ochotniczej (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie polskiego ruchu oporu w czasie II wojny światowej Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Chmielnickim Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1942