Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) dołączył do II Korpusu Polskiego w Rosji. Służył w 5 pułku ułanów, w stopniu wachmistrza. Wyróżnił się 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniowem, w której został ciężko ranny. 1 czerwca 1921 porucznik Władysław Bereza sporządził wniosek na odznaczenie wachmistrza Gilewskiego Orderem Virtuti Militari, lecz nie został on pozytywnie załatwiony.
30 listopada 1918, jako chorąży byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego został przyjęty do Wojska Polskiego i mianowany podporucznikiem w kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 marca 1918Dz. Rozp. Wojsk. Nr 9 z 7 grudnia 1918 roku, poz. 183., a 14 grudnia tego roku przydzielony do Komendy m. st. WarszawyDz. Rozk. Wojsk. Nr 1 z 4 stycznia 1919 roku, poz. 7.. Później został przeniesiony do 2 pułku szwoleżerów. 10 sierpnia 1920 uzyskał absolutorium na Uniwersytecie Jagiellońskim.