Udział w wojnie o niepodległość Estonii Aleksander Tõnisson zwalczał w pułku bolszewickich agitatorów, a w momencie wybuchu rewolucji październikowej rozpędził działającą w Haapsalu radę delegatów robotniczych i żołnierskich. W ten sposób miasto, w odróżnieniu od szeregu innych ośrodków miejskich Estonii – w tym Tallinna, Tartu, Narwy i Rakvere – nie zostało natychmiast po przewrocie w Piotrogrodzie opanowane przez bolszewików. Jednak 3/16 listopada posłuszeństwo Tõnissonowi wypowiedziały dwie roty pułku estońskiego, do bolszewików przyłączyli się również stacjonujący w mieście marynarze i żołnierze 471 pułku piechoty. Tõnisson zdołał zbiec z miastaT. Paluszyński, Walka o niepodległość Estonii 1914-1920, Oficyna Wydawnicza WSJO, Poznań 2007, s. 133.. Udał się do Tartu, gdzie spodziewał się zastać lojalny wobec estońskich działaczy narodowych Estoński Pułk Zapasowy. Na miejscu został jednak aresztowany przez miejscowych bolszewików (faktyczną władzę w mieście sprawowała już rada delegatów robotniczych i żołnierskich), a z żołnierzy pułku zapasowego tylko 1/3 była zdecydowana czynnie stanąć po stronie narodowego rządu Estonii i została szybko rozproszona.