Paluszyński, Walka o niepodległość Estonii 1914-1920, Oficyna Wydawnicza WSJO, Poznań 2007, s. 404.. 31 grudnia 1919 r. zawarte zostało estońsko-radzieckie zawieszenie broni.
Dalsza działalność W 1920 r. wszedł do rządu Jaana Tonissona jako minister wojnyT. Paluszyński, Walka o niepodległość Estonii 1914-1920, Oficyna Wydawnicza WSJO, Poznań 2007, s. 423.. Współtworzył estońską politykę obronną po wojnie i uznaniu niepodległości. Stanowisko estońskiego ministra wojny pełnił jeszcze w latach 1932–1933. Następnie po odejściu z armii był merem Tartu i Tallinna.
Za swoje zasługi z okresu wojny o niepodległość Estonii otrzymał majątek Edis w rejonie Jõhvi we wschodniej części kraju. Tam też został aresztowany w 1940 r., po aneksji Estonii do ZSRR. W czerwcu 1941 r. został rozstrzelany przez NKWD w więzieniu Patarei w Tallinnie.
Upamiętnienie W Jõhvi w 2005 r. został odsłonięty jego pomnik.
Przypisy