thumb|240px|Film zarejestrowany za pomocą drona, pokazujący cały kompleks lokomotywowni współcześnie
Parowozownia Osobowa Poznań Główny – kompleks zabudowań dawnej parowozowni, współcześnie lokomotywowni, usytuowany przy ul. Kolejowej na Łazarzu w Poznaniu.
Historia Początkowo zespół parowozowni składał się z 22-stanowiskowej tzw. hali wachlarzowej z obrotnicą i warsztatami, budowanej na przełomie lat 80. i 90. XIX wieku i powstałej do 1892 roku. Obrotnica, przypuszczalnie o pierwotnej średnicy 16,2 m, została powiększona na początku XX wieku do 20 m. Na terenie przyległym do hali umieszczono m.in. zasieki węglowe (składy węgla), żurawie wodne i kanał oczystkowy do szlakowania parowozów. Twórcą projektu technicznego parowozowni był dyrektor kolejowy Vieregge z Królewskiej Dyrekcji Kolei Żelaznej we Wrocławiu.
Przed 1919 rokiem do hali wachlarzowej dobudowano skrzydło warsztatowe, następnie, przypuszczalnie w 1921 roku, powiększono je dwukrotnie, a w późniejszym czasie dobudowano do niego kompresorownię.