Projekt organizacji powstał w Polskiej Akademii Umiejętności w 1919 r., jednak uległ opóźnieniu w związku z trwającą wojną polsko-radziecką. W pierwszych latach jej działalność była stosunkowo ograniczona z powodu braku środków finansowych a nawet pomieszczeń. Istniały też trudności formalne, związane z długoletnim brakiem osobowości prawnej; jak pisze Karczewski, we wczesnych latach 20. XX w. „zaistniał paradoks, w którym Polska posiadała zarówno służbę konserwatorską dla archeologii oraz odpowiednie centralne muzeum, finansowała je, ale nie potrafiła sformalizować ich istnienia”. W latach późniejszych PGKZ de facto upadło z powodu podziałów wśród członków i braku poparcia ze strony politycznej; wydana w 1928 roku ustawa o ochronie zabytków zniosła nie w pełni formalne struktury PGKZ, przekazując jego prerogatywy do powstałej tym czasie naczelnej instytucji naukowo-badawczej do spraw archeologicznych, tj. Państwowego Muzeum Archeologicznego.
Zobacz też Archeologia w Polsce Towarzystwo Opieki nad Zabytkami Zabytki w Polsce Grono Konserwatorów Galicji Wschodniej Grono Konserwatorów Galicji Zachodniej
Przypisy
Kategoria:Konserwacja i ochrona zabytków Kategoria:Organizacje społeczne II Rzeczypospolitej Kategoria:Archeologia Polski Kategoria:Polskie instytucje kultury Kategoria:Nieistniejące organizacje