Znalezione kości dinozaura, skatalogowane jako JACVM 0001, obejmowały pozostałości kręgów, w tym trzon tylnego kręgu grzbietowego, ostatni kręg przedkrzyżowy, dwa pierwsze i dwa ostatnie kręgi krzyżowe oraz 8 proksymalnych kręgów ogonowych. Wszystkie pochodziły od jednego osobnika. Zbadawszy je, paleontolodzy stwierdzili, że należą do nieopisanego jeszcze rodzaju zauropoda z rodziny brachiozaurów, definiowanej jako wszystkie Titanosauriformes bliższe brachiozaurowi niż saltazaurowi. Podkreśla to wagę znaleziska, albowiem Brachiosauridae, szeroko rozprzestrzenione w jurze późnej, z okresu kredowego znane były tylko z aptu-albu z Ameryki Północnej. Chodzi o takie rodzaje, jak cedarozaur, Abydosaurus, wenenozaur.
Nowy rodzaj nazwany został Padillasaurus. Jego nazwa rodzajowa upamiętnia, jak go określili kreatorzy rodzaju, entuzjastę paleontologii i doktora nazwiskiem Carlos Bernardo Padilla Bernal, w uznaniu jego działań prowadzących do utworzenia Centrum Badań Paleontologicznych w Villa de Leiva (Centro de Investigaciones Paleontológicas de Villa de Leiva) oraz promowania badań i zbioru skamieniałości w Kolumbii. Do nazwiska badacza dodali człon saurus wywodzący się z języka greckiego i oznaczający jaszczura. W rodzaju umieścili gatunek Padillasaurus leivaensis.