Labry – czerwone, podbite srebrem.
Według Piotra Małachowskiego i Teodora Chrząńskiego, którzy jednak nie przytaczają źródeł, pas miał być lewo ukośny i zielony, zaś róże srebrne.
Opisy historyczne Jan Karol Dachnowski:
Kasper Niesiecki:
Piotr Małachowski:
Hipolit Stupnicki:
Najwcześniejsze wzmianki Herb po raz pierwszy pojawił się w XVII-wiecznym rękopisie O Familiach Pruskich, którego autorstwo przypisuje się Dachnowskiemu. Autor ten nie wspominał o skosie, opisując tylko, że herb ma pięć róż na ukos w polu czerwonym. Róże na skosie są natomiast na ilustracji w pracy Dachnowskiego. Następnie jako herb własny Wiśniewskich z ziemi przemyskiej i w Prusach przytacza go Kasper Niesiecki w Koronie polskiej (1740), także bez barw. Jako pierwszy barwy skosu i róż określił Piotr Małachowski w 1805 roku. Wówczas też określony został kierunek skosu jako lewy. Małachowski opisuje herb jako odmianę Ramułta przysługującą Wiśniewskim. Informacje Niesieckiego powtórzono w wydaniu jego pracy z lat 1839-45. Ponownie bez określenia barw jako własny Wiśniewskich herb opisał w 1862 roku Hipolit Stupnicki. Pod nazwą Ramułt II herb został przytoczony przez Ostrowskiego.