W modernistycznych kręgach ortodoksji chwalono nawet akulturację.

Badacze „Nauki judaizmu”, którzy wprowadzili krytyczne metody akademickie do badania historii Żydów, obalili tradycyjną interpretację, ale rzadko interesowali się alternatywami dla zsekularyzowanych, nowoczesnych Żydów. Gardzili nawet wysiłkami reform religijnych, czy to radykalnej, czy konserwatywnej, i wielu było przekonanych, że judaizm jest skazany na rozproszenie; Moritz Steinschneider powiedział kiedyś, że ich celem było „należyte pogrzebanie zwłok judaizmu”. Całkowita apatia religijna była powszechna wśród XIX-wiecznych Żydów, ale nie towarzyszyła jej żadna pozytywna żydowska tożsamość. Dzieci takich ludzi często nawracały się na chrześcijaństwoMicahel Meyer, The Origins of the Modern Jew: Jewish Identity and European Culture in Germany, 1749-1824. Wayne State University Press, 1979. s. 115–123; Jonathan D. Sarna, The Rise, Fall, and Rebirth of Secular Judaism, Center for Cultural Judaism, 2007..