Ponadto wprowadzono jako standard okulary noktowizyjne dla pilota, aby ułatwić mu celowanie.
W P-61B-5-NO radiowysokościomierz SCR-718 zastąpiono nowym APN-1. W P-61B-10-NO dodano radar APS-13 ochrony tylnej sfery samolotu przed wrogiem. Ponadto dodano pylony do podwieszania albo zbiorników paliwa o pojemności 1173 l albo 2 bomb o masie 726 kg. Od P-61B-15-NO zaczęto ponownie montować wieżyczkę strzelniczą General Electric Type A-4 z km. W P-61B-20-NO wprowadzono nowy model tej wieżyczki, General Electric Type A-7, z ulepszonym systemem kontroli ognia.
W dotychczasowych odmianach z wieżyczką radar służył tylko do naprowadzania w pobliże celu — potem pilot sam już, korzystając z noktowizora, celował i prowadził ogień. W odmianie P-61B-25-NO (eksperymentalne 7 sztuk) zainstalowano radar Western Electric APG-1, który po sprzężeniu z wieżyczką umożliwiał prowadzenie ognia do celu za jego pomocą. Prowadzono testy skuteczności takiego rozwiązania, ale nie znalazło to zastosowania w jednostkach bojowych. W 1945 16 sztuk P-61B przebudowano na P-61G.