Anno D. 1748 d.28 august. Pomimo podanej tam daty, badania instrumentu wskazują, że budowa z całą pewnością nie zakończyła się w 1748 roku, por: Kulig (2018), s. 200. przez organmistrza Józefa Sitarskiego z Krakowa przy współpracy z Ignacym Foglerem z Warszawy. Jako że organy miały znajdować się na dość niewielkim chórze zajmującym zachodnie przęsło stosunkowo wąskiej nawy głównej (6,60 metra), Sitarski musiał umiejętnie wykorzystać przestrzeń, tak aby instrument był możliwie jak największy. W tym celu, piszczałki sekcji pedału zostały umieszczone na romańskiej emporze wybudowanej na początku XII wieku, będącej częścią przedcysterskiego kościoła grodowego. Początkowo, sekcja pedału miała liczyć 15 głosów, jednakże finalnie udało się ich zbudować jedynie 10. Łącznie zaś, instrument Sitarskiego liczył 43 głosy, rozmieszczone w trzech manuałach i pedale, co czyniło je naonczas największymi organami w Polsce.