Johann Ernst von Wallenrodt, Johann Ernst Graf von Wallenrodt, John Ernst von Wallenrodt (ur. 27 września 1695 w Królewcu, zm. 20 września 1766 w Królewcu) – pruski dworzanin, minister i polityk, angielski i pruski dyplomata.
Życiorys Johann Ernst von Wallenrodt, w odróżnieniu od Johanna Ernsta von Wallenrodta (1615–1697), zwanego także Młodszym, należał do pruskiej linii von Wallenrodt. Jego rodzice, Ernst von Wallenrodt z Lekławek (1651–1735) i Katharina Elisabeth von der Groeben (1663–1705), byli zarządcami Morąga, Miłakowa, a także zwierzchnikami Ostródy, Olsztynka i Czerniachowska.
Johann studiował na Albertinie (1711-) i w 1714 udał się przez Genewę, do Francji, gdzie uczestniczył w pogrzebie Ludwika XIV (1715), w karnawale w Brukseli i w 1716 wrócił do Berlina, gdzie został mianowany szambelanem królewskim, w 1722 tajnym radcą i otrzymał Order Szlachetności (Order de la Générosité). W 1723 wyjechał do Hanoweru, gdzie od Jerzego I otrzymał nominację na angielskiego rezydenta w Gdańsku (1724-1735).