Poseł Prus w Warszawie (1744-1746), m.in. pełniący rolę przedstawiciela na sejmie polskim w Grodnie. W 1744 władze RP i sam August III Sas zażądali odwołania Wallenrodta i rezydenta pruskiego Karla Friedricha Hoffmanna, wmieszanych w sposób nie budzący wątpliwości w aferę zerwania sejmu 1744 roku, w czym dopomógł im poseł francuski Alphonse Marie Louis de Saint-Séverin. Berlin zwlekał jednak jeszcze rok z odwołaniem dyplomatów. Mimo napiętej sytuacji nie doszło do zerwania stosunków dyplomatycznych.tekst przeniesiony z hasła Johann WallenrodtZbigniew Wójcik (red.): Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1982, s. 442
Podczas wojny siedmioletniej, w 1762 został skierowany do Królewca. Zmarł jako minister i naczelny marszałekDetlef Döring, Franziska Menzel, Rüdiger Otto, Michael Schlott: Johann Christoph Gottsched Briefwechselunter Einschluß des Briefwechsels von Luise Adelgunde Victorie Gottsched, Band 9: November 1742 – Februar 1744, Walter de Gruyter Berlin/Boston 2015, s. 698Jacob Friedrich Werner: Nachrichten von dem gräflichen und adelichen von Wallenrodischen Geschlecht, Königsberg 1763, s. 36–40.
Przypisy