Badanie rzeczonych skamieniałości ujawniło, że należały do dużego dinozaura rogatego. Cechował się on wąskim pyskiem, długą fenestrowaną kryzą kostną z wałem kostnym na pośrodkowej kości epiparietalnej i zagłębieniem na tej samej kości, stanowiącym miejsce połączenia z drugą pośrodkową kością epiparietalną. Badacze podkreślają tutaj różnice w stosunku do Pentaceratops czy Anchiceratops. Z drugiej strony budowa rozwidlonego stawu pomiędzy kośćmi kwadratowo-jarzmową i łuskową przypomina obserwowaną u Triceratops czy Torosaurus.
Niespotykana dotąd kombinacja cech pozwoliła badaczom na kreowanie nowego rodzaju dinozaura. Nadano mu nazwę Bravoceratops. Tworząc nazwę rodzajową, Wick i Lehman wykorzystali przyrostek bravo wywodzący się z języka hiszpańskiego. Oznacza on dziki i odnosi się Rio Bravo del Norte, hiszpańskojęzycznej nazwy rzeki zwanej po angielsku Rio Grande, płynącej w rejonie znalezienia skamieniałości zwierzęcia. Drugi człon nazwy, ceratops, pochodzi z greki, oznacza rogatą twarz i odnosi się do przynależności rodzaju do Ceratopsidae. W obrębie rodzaju wyróżniono gatunek Bravoceratops polyphemus. Jego epitet gatunkowy bierze się z mitologii greckiej.