Nowenna do Ducha Przenajświętszego – nabożeństwo praktykowane w mariawityzmie, skierowane do Trzeciej Osoby Trójcy Świętej - Ducha Świętego, odprawiane pomiędzy uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego a Zesłania Ducha Świętego.
Nowenna jako nabożeństwo błagalne wzorowane jest na modlitewnym oczekiwaniu Apostołów na zesłanie obiecanego im Ducha Świętego (zob. Dz 2, 1-4). Po wniebowstąpieniu Jezusa Apostołowie "wrócili do Jerozolimy" i przez dziewięć dni "trwali jednomyślnie na modlitwie" w Wieczerniku, razem z Maryją, niewiastami i uczniami Pańskimi (zob. Dz 1, 12-14). W katolicyzmie nabożeństwo to było praktykowane w różnych formach. Mariawici przejęli jedną z nich, uzupełniając o elementy własnej duchowości.
Nowenna może być odmawiana publicznie, w kościele lub kaplicy przed wystawionym w monstrancji Przenajświętszym Sakramentem lub prywatnie, przez wiernych świeckich. Najczęściej odmawiana jest po Mszy świętej lub na zakończenie nabożeństwa majowego lub czerwcowego, lub wpleciona jest w adorację Przenajświętszego Sakramentu.
Odmawianie nowenny powinno rozpocząć się w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego (która w liturgicznym kalendarzu mariawitów przypada zawsze w czwartek, 40 dni po Wielkanocy), a kończy się w wigilię Zesłania Ducha Świętego.