Te sukcesy pozwoliły jej dołączyć w 1991 do kobiecej francuskiej wyprawy na Mount Everest, która skończyła się niepowodzeniem przez złą pogodę i trudne warunki. Zespół dotarł wtedy na wysokość 7996 m n.p.m. W następnym roku Pasang podjęła dwie kolejne próby wejścia na najwyższą górę świata. Pierwsza wyprawa miała miejsce w okresie wiosennym i wspinaczkę zakończyła 100 m przed wierzchołkiem ze względu na nagłe załamanie pogody. Druga próba nastąpiła już w okresie po monsunowym, czyli jesienią 1992. Tym razem bardzo złe warunki na górze pozwoliły Nepalce dotrzeć tylko do ostatniego obozu rozbitego na Przełęczy Południowej (przełęcz pomiędzy Everestem a Lhotse). mały|Zdjęcie satelitarne Mount Everestu z zaznaczonymi dwoma drogami wejścia mały|Widok na szczyt Everestu z obozu IV na Przełęczy Południowej
Historyczne wejście na Everest W 1993 r. została zorganizowana kobieca międzynarodowa wyprawa na Everest, w której miały wziąć udział również dwie Nepalki. Pasang złożyła podanie do ministerstwa turystyki Nepalu, które miało za zadanie wybrać kobiety do udziału w tej wyprawie, lecz kandydatura została odrzucona. Zorganizowała więc własną wyprawę, której została kierowniczką.