Phataginus – rodzaj ssaków z podrodziny Smutsiinae w obrębie rodziny łuskowcowatych (Manidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.
Morfologia Długość ciała 25–43 cm, długość ogona 35–70 cm; długość czaszki 6–9 cm; masa ciała 1,6–3,5 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1821 roku francusko-amerykański przyrodnik Constantine Samuel Rafinesque w artykule zatytułowanym O rodzaju Manis i opis nowego gatunku: Manis ceonyx, opublikowanym na łamach „Annales générales des sciences physiques”. Rafinesque wymienił dwa gatunki – Manis ceonyx (= Manis tetradactyla ) i Manis tricuspis – z których gatunkiem typowum jest Manis tricuspis .
Etymologia Pholidotus: pholidōtos ‘pokryty pancerzem, łuskowaty’, od φολις pholis, φολιδος pholidos ‘rogowa łuska’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Manis longicaudatus (= Manis tetradactyla ). Phataginus (Phatagin): wschodnio-indyjska nazwa phatagin lub phatagen dla łuskowatego zwierzęcia jedzącego mrówki zaadaptowana przez Buffona. Triglochinopholis: gr. τρι- tri- ‘trój-’, od τρεις treis, τρια tria ‘trzy’; γλωχις glōkhis, γλωχινος glōkhinos ‘punkt, sterczący koniec’;