Étienne de Courcelles, łac. Stephanus Curcellaeus (ur. 2 maja 1586 w Genewie, zm. 22 maja 1659 w Amsterdamie) – był pastorem kalwińskim, po 1640 pastorem remonstranckim, który doprowadził do rozkwitu seminarium duchowne swojego wyznania. Przyjaciel Karetzjusza, propagował jego nauczanie w Niderlandach.
Pochodzenie i edukacja Pochodził z protestanckiej rodziny z Pikardii (podobnie jak Jan Kalwin), która przeniosła się do kalwińskiej Genewy. Po śmierci ojca zaopiekował się nim krewny i profesor teologii na Uniwersytecie w Genewie, Charles Perrot. Greki nauczał go sam Teodor Beza. Po ukończeniu studiów w 1609 roku chciał dalej się kształcić u Jakuba Arminiusza, ale przed samym wyjazdem do Lejdy, tamten zmarł.
Pastor kalwiński we Francji De Courcelles wyjechał wtedy do Francji, gdzie podjął pracę jako pastor kalwiński w Fontainebleau. Był nadwornym kapelanem i pastorem który był przy śmieci Luizy de Coligny. Po jej śmierci został pastorem kalwińskim w Amiens. Gdy odmówił podpisania się pod kanonami z Dort, które przyjął francuski kościół reformowany, został zawieszony, ale synod w Charenton w 1623 roku przywrócił go to urzędu.