Oddział Warszawski szybko przeprowadził modernizację schroniska, zwiększając liczbę miejsc noclegowych do 30. Wstawiono nowe tapczany, piece, a także połączono korytarzem główny budynek z kuchnią. Środki uzyskiwane z prowadzenia starego schroniska przeznaczano na budowę nowego. Po otwarciu Murowańca, co nastąpiło w 1925 roku, stary obiekt wykorzystywany był przede wszystkim podczas najwyższej frekwencji przekraczającej możliwości noclegowe schroniska. Licznie odwiedzała je także młodzież i studenci (z uwagi na niższe ceny), jak również doświadczeni taternicy przyzwyczajeni do surowych warunków i mniejszego tłoku.
Kolejny poważny remont przeprowadzono w roku 1928. Później, bo w roku 1939, stare schronisko (podobnie jak pobliską maleńką „Kurzą Łapkę”) PTT wynajęło Klubowi Wysokogórskiemu z przeznaczeniem na stworzenie tam szkoły taternictwa. Schronisko przetrwało II wojnę światową, w czasie której użytkowane było bardzo rzadko, jednak kilka miesięcy po jej zakończeniu zostało rozebrane.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dawne schroniska Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego Kategoria:Nieistniejące schroniska tatrzańskie Kategoria:Schroniska polskich Tatr Kategoria:Schroniska Tatr Zachodnich