Maria Wojtyła-Świerzowska (ur. 16 stycznia 1943 w Krakowie) – polska polonistka, językoznawczyni, slawistka, indoeuropeistka, profesor tytularny w zakresie nauk humanistycznych.
Praca badawcza i dydaktyczna Od czasów studiów na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego zajmuje się językoznawstwem w szerokim spektrum problemów: przede wszystkim językoznawstwem materiałowym diachronicznym (słowiańskim i indoeuropejskim), co wiąże się z długoletnią pracą w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk przy opracowywaniu Słownika prasłowiańskiego – słownika leksykalnych rekonstruktów z doby wspólnoty prasłowiańskiej, wydawanego pod redakcją Franciszka Sławskiego, t. I–VIII i n. (Ossolineum 1974–2001).
Dokonania naukowe koncentrują się głównie wokół językoznawstwa porównawczego słowiańskiego i indoeuropejskiego. Specjalizuje się w większych i mniejszych pracach o charakterze monograficznym – monografie słowotwórcze prasłowiańskie i monografie pewnych kręgów semantycznych, np. czasu, przestrzeni, prawa – pisanych z kognitywistycznego punktu widzenia, językowego obrazu świata, który się wyłania podczas badań etymologicznych – zawsze na płaszczyźnie porównawczej indoeuropejskiej.