W kierunku dystalnym kość poszerza się do tyłu, kształt kości jest tu przecinkowaty z zaokrąglonym tylnym brzegiem.
Śródręcze innego osobnika jest szerokie na 15,2 cm, długie na 33 cm.
Systematyka W 1990 McIntosh, przygotowując rozdział dla pierwszego wydania The Dinosauria, uznał pelorozaura za rodzaj w rodzinie Brachiosauridae, ale z kolei wyrzucił z tego rodzaju omawiane znalezisko, jako że nie zgadzały się proporcje kończyn. Uznał je raczej za Sauropoda incertae sedis, podczas gdy kolejni autorzy zaliczali rodzaj do tytanozaurów i tak też traktuje go drugie wydanie The Dinosauria, a także inni autorzy, wśród których wymienić można prace Upchurcha czy Manniona i innych. W tej ostatniej pracy zamieszczono następujący kladogram (uproszczono): thumb|Praca autorstwa Mannion i inni (2013) umieszcza gatunek w obrębie tytanozaurów, jako grupę siostrzaną Diamantinasaurus
W późniejszej pracy Paul Upchurch, Philip D. Mannion i Michael P. Taylor wycofali się jednak z tego poglądu. W 2015 opisali znalezisko w czasopiśmie Plos One jako bazalnego przedstawiciela Macronaria. Umieścili je w nowym rodzaju Haestasaurus.