Juliusz Teodor Heinzel baron von Hohenfels (ur. 7 stycznia 1861 w Łodzi, zm. 21 sierpnia 1922, tamże) – łódzki fabrykant pochodzenia niemieckiego.
Życiorys Urodził się 7 stycznia 1861 roku. Był synem Juliusza Heinzla, twórcy imperium Heinzlów w Łodzi, a także Pauliny Volkmann, był mężem Anny Emilii Geyer. Mieli czworo dzieci, w tym synów: Juliusza Romana Piotra Ryszarda Heinzla (ofiara zbrodni katyńskiej), Romana Cezarego Ludwika Heinzla oraz córki: Irmę Olgę Paulinę Wikorię Rzewuską i Melitę Annę Rafaelę Karsch. Zmarł 21 sierpnia 1922 roku. Spoczywa na Starym Cmentarzu w Łodzi w kaplicy Henizlów.
Działalność biznesowa Juliusz Teodor Heinzel ukończył w 1881 roku liceum w Rydze, a następnie do 1888 roku studiował chemię na Politechnice Ryskiej. Uzyskał prawo do używania herbu Cesarstwa Rosyjskiego na wyrobach wełnianych i bawełnianych. Jako przedstawiciel przemysłu rosyjskiego na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku został odznaczony medalem za produkty swojej fabryki. Do wybuchu I wojny światowej w 1914 roku istniały trzy spółki akcyjne, w których najwięcej udziałów posiadał Heinzel wraz z dziećmi: Spółka Akcyjna wyrobów bawełnianych przy ul. Piotrkowskiej 104 w Łodzi, towarzystwo akcyjne „Heinzel i Kunitzer” na Widzewie przy ul. Rokicińskiej 81, a także farbiarnia i wykończalnia przy ul. Piotrkowskiej 226.