thumb|Grób Edwarda Wilczyńskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Edward Wilczyński, ps. „Waganiec” (ur. 13 lipca 1884 w Wagańcu, zm. 16 stycznia 1937) – tytularny podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier chemii, beliniak, starosta kolski.
Życiorys Urodził się 13 lipca 1884 w majątku Waganiec, w ówczesnym powiecie nieszawskim guberni warszawskiej, w rodzinie Maurycego, ziemianina, i Róży z Galewskich. W 1905 ukończył Szkołę Realną w Warszawie. W 1909 otrzymał dyplom inżyniera chemika na Politechnice w Darmstadt. W 1912 wstąpił do Związku Strzeleckiego.
W końcu sierpnia 1915 wyruszył z Baonem Warszawskim do I Brygady Legionów Polskich. Został wcielony do 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Od 5 lutego do 31 marca 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego w Ostrołęce, który ukończył z wynikiem dobrym. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w obozie w Szczypiornie. 16 grudnia 1917, po zwolnieniu z obozu, działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.