Firmę przejęli wówczas Alder i Fenwick kontynuując wydawanie albumów takich artystów jak: Roxy Music, Bryan Ferry, King Crimson, Brian Eno, czy UK. W 1979 roku Robert Fripp wydał pod szyldem E.G. swój pierwszy album, Exposure. W tym czasie E.G. stała się właściwie wytwórnią płytową, z EG i Editions EG (dystrybuowaną przez Polydor Records). Wznawiała wydawnictwa wytwórni , należącej do Briana Eno. Pod koniec lat 80. E.G. Records opuścił Bryan Ferry.
Lata 90. Koniec działalności W latach 90. E.G. znalazła się na krawędzi bankructwa po tym jak Sam Alder i Mark Fenwick ponieśli straty finansowe w wyniku nieudanych inwestycji w Lloyd's of London. Robert Fripp zaskarżył ich obu w trwającym siedem i pół roku sporze prawnym o niezapłacone tantiemy. Ostatecznie walkę wygrał odzyskując prawa autorskie do wszystkich starszych płyt zespołu. Jak stwierdził, wdał się w wojnę pomimo swego pokojowego nastawienia do ludzi, aby stawić czoła tyranii E.G. Records. W efekcie przeniósł katalog King Crimson i swój do własnej wytwórni, Discipline Global Mobile. W 1992 roku E.G.