Odwłok samicy cechuje wierzchołek wulwy wydłużony poza koleostron.
Występowanie i ekologia Rodzaj głównie orientalny, rozprzestrzeniony od rejonu wschodnich Himalajów w Indiach (stany Meghalaya, Asam i Bengal Zachodni), przez Mjanmę, południowe Chiny (Hajnan, Syczuan, Junnan) i Tajwan po indonezyjską Sumatrę. Spotykany jest na rzędnych od 200 do 1600 m n.p.m.
Owady te są fitofagami ssącymi soki roślin z rodziny obrazkowatych i plemienia Areae, w tym arizem, alokazji i kolokazji.
Dorosłe samce przynajmniej części gatunków odkładają w rejonie czołowo-nadustkowym, a czasem też na przedustku grubą warstwę , nadając środkowi swej twarzy biały kolor, mimo że jej oskórek jest czarny. Brochosomy te zawierać mogą feromony płciowe, a ich umieszczanie na twarzy może wraz ze śpiewami godowymi prowadzić do izolacji behawioralnej, sprzyjając specjacji w obrębie rodzaju.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 2002 roku przez Irenę Dworakowską. Obejmuje on 8 opisanych gatunków: