mały|357x357px|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Bitwa pod Olszanicą – walki polskiej 4 Brygady Jazdy z oddziałami sowieckiej 14 Armii, a potem grupy „Wasylków" ppłk. Stefana Dęba-Biernackiego z oddziałami sowieckiej 44 Dywizji Strzelców toczone w okresie II fazy operacji kijowskiej w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza 25 kwietnia rozpoczęła się polska ofensywa na Ukrainie. Zgrupowane na froncie od Starej Uszycy nad Dniestrem po Prypeć trzy polskie armie uderzyły na wschód. Po stronie sowieckiej broniły się 12 Armia Siergieja Mieżeninowa i 14 Armia Ijeronima Uborewicza, posiadające w swoim składzie siedem dywizji strzelców i jedną dywizję kawalerii.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko PolskieDywizja Jazdygen. Jan Romer3 Armia⇒ 4 Brygada Jazdy1 Dywizja Jazdy→ 9 pułk ułanówJózef Dunin-Borkowski→ 14 pułk ułanówmjr Konstanty Plisowski⇒ grupa „Wasylków”ppłk Stefan Dąb-Biernacki→ 5 pułk piechoty Legionówmjr Jerzy Dobrodzicki– II/ 5 pułku piechotykpt. Stanisław Skwarczyński— 4/5 pułku piechoty Legionówppor. Białous– III/ 5 pułku piechotykpt. Marian Chilewski→ III/1 pułku piechoty Legionówkpt. Michał Pakosz— 9 i 12/1 pułku piechoty Legionów— 10 i 11/1 pułku piechoty Legionówppor.