Hoffmann pisał nowele, powieści historyczne, humoreski i wiersze. Jego ziemia ojczysta, Pomorze, odgrywa w jego twórczości znaczącą rolę. W zbiorze nowel Geschichten aus Hinterpommern (1891) opisał on charakter swoich pomorskich rodaków. Jego powieść Wider den Kurfürsten (1894) traktuje o oblężeniu Szczecina przez wojska Fryderyka Wilhelma I w latach 1676–1678.
Od 1902 r. pełnił funkcję sekretarza generalnego Fundacji im. Schillera (Deutsche Schillerstiftung) w Weimarze. Hans Hoffmann zmarł w 1909 r. w wieku 60 lat w Weimarze. Był żonaty, miał dwoje synów i córkę.
Dzieła (wybór)
Unter blauem Himmel. Nowele. Paetel, Berlin 1881. (wersja zdigitalizowana) Iwan der Schreckliche und sein Hund. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart 1888. (wersja zdigitalizowana) Von Frühling zu Frühling. Ilustracje i szkice. Paetel, Berlin 1889. (wersja zdigitalizowana) Der eiserne Rittmeister. Powieść w 3 tomach. Paetel, Berlin 1890. Geschichten aus Hinterpommern. Cztery nowele. Paetel, Berlin 1891. (wersja zdigitalizowana) Das Gymnasium zu Stolpenburg. Nowele. Paetel, Berlin 1891. (wersja zdigitalizowana) Vom Lebenswege. Wiersze. Liebeskind, Leipzig 1893. Wider den Kurfürsten. Powieść. Paetel, Berlin 1894. (tom1), (tom 2), (tom 3)