Kazarskij () – rosyjska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku i okresu I wojny światowej, jedna z sześciu jednostek typu Kazarskij. Okręt został zwodowany w 1889 roku w niemieckiej stoczni Schichau w Elblągu, a do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego wszedł w 1890 roku, z przydziałem do Floty Czarnomorskiej. Od 1907 roku jednostkę wykorzystywano jako okręt łącznikowy. W maju 1918 roku jednostka została zdobyta przez Niemców, a w 1919 roku przejęli go Biali. W grudniu 1920 roku jednostka została wcielona do Floty Czerwonej jako stawiacz min, a od 1923 roku znów służył jako okręt łącznikowy. Jednostkę wycofano ze służby w listopadzie 1925 roku i złomowano w roku 1927.
Projekt i budowa „Kazarskij” był jedną z sześciu kanonierek torpedowych typu Kazarskij (klasyfikowanych początkowo w Rosji jako krążowniki torpedowe). Okręt należał do pierwszej serii trzech jednostek, które zostały zamówione i zbudowane w Niemczech.
Okręt zbudowany został w stoczni Schichau w Elblągu (numer stoczniowy 420). Stępkę jednostki położono w 1888 roku, a zwodowany został w 1889 roku. Koszt budowy okrętu wyniósł 32 500 £.