Garnett była zaangażowana w proces restaurowania posiadłości w Charleston, aby móc w niej otworzyć muzeum. Nadzorowała rekonstrukcję materiałów i wybór oraz nakładanie pigmentów. Zajmowała się również prowadzeniem wykładów i przemawianiem na festiwalach. W 1994 oddała na rzecz The Charleston Trust ponad 8000 szkiców i rysunków Duncana Granta i Vanessy Bell.
Angelica Garnett malowała przez resztę życia. Znana jest głównie z przedstawień martwej natury. Jej dzieła wystawiano w Europie i Ameryce. Tworzyła także mozaiki, projektowała okładki książek i tekstylia, zajmowała się dekoracją donic i w latach 80. XX w. zaczęła tworzyć rzeźby ze znalezionych przedmiotów i materiałów.
Ostatnie 30 lat życia spędziła w Forcalquier na południu Francji. Zmarła w Aix-en-Provence.
Dzieci Angelica Garnett miała z mężem Davidem cztery córki: (1943–1973), (1945–2019), , zwaną Nel (1946–2004) i jej siostrę bliźniaczkę , zwaną Fanny (ur. 1946). Córki dorastały w Hilton Hall i uczęszczały tam do koedukacyjnej szkoły podstawowej.