mały|357x357px|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Bitwa pod Łojowem – walki polskiej grupy mjr. Józefa Wolffa z oddziałami sowieckiej 24 Dywizji Strzelców, a potem polskiej załogi Łojowa z oddziałami Grupy Mozyrskiej i eskadrą Flotylli Dnieprzańskiej, toczone w czasie operacji kijowskiej w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza 25 kwietnia rozpoczęła się polska ofensywa na Ukrainie. Zgrupowane na froncie od Starej Uszycy nad Dniestrem po Prypeć trzy polskie armie uderzyły na wschód. Po stronie sowieckiej broniły się sowieckie 12 Armia Siergieja Mieżeninowa i 14 Armia Ijeronima Uborewicza posiadające w swoim składzie siedem dywizji strzelców i dywizję kawalerii.
Podczas ofensywy na Kijów, znajdująca się na Polesiu 9 Dywizja Piechoty otrzymała rozkaz przesunięcia frontu na linię Dniepru i Berezyny.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko Polskie9 Dywizja Piechotygen. Władysław SikorskiGrupa Poleska⇒ 15 pułk piechotymjr Józef Wolfmjr Bolesław Zaleski→ I/15 pułk piechotykpt. Paweł Horbatowski15 pułk piechoty– 1/15 pułk piechotypor. Piotr Łaszkiewicz→ II/15 pułk piechotypor. Bolesław Mirgałowski→ III/15 pułku piechotykpt. Stanisław Pilczewski→ 4 kompania ckm Armia CzerwonaGrupa MozyrskaTichon ChwiesinFront ZachodniGrupa GolikowaAleksandr Golikow⇒ 24 Dywizja StrzelcówN.