W latach 1920–1922 i 1924-1926 odbywały się regularnie wystawy z udziałem prac Poznańskiego, szczególnie w salonach, takich jak: Salon Indépendants i Salon d’Automne. Początkowo Poznański malował portrety przedstawicieli elit finansowych i arystokracji, a także martwą naturę. Styl w jakim maluje prawdopodobnie zmienił po poznaniu Gleizesa. Wiosną 1923 wyjechał z rodzicami do Rzymu w poszukiwaniu natchnienia. W Rzymie wówczas umarł jego ojciec – Herman Poznański. Spowodowało to podjęcie decyzji o sprzedaży pałacu w Warszawie i kupnie małej nieruchomości Saint Martin w Vence na Lazurowym Wybrzeżu, a następnie Poznański wraz z matką zmienił mieszkanie w Paryżu w 1926 roku na apartament w kamienicy przy rue Malar 5.
W 1925 roku Poznański zorganizował wystawę L'Art d'Aujourd'hui, prezentującej stan i kierunki rozwoju kubizmu. Była to pierwsza międzynarodowa wystawa sztuki awangardowej w Paryżu od czasu I wojny światowej. Poznański sfinansował całe przedsięwzięcie, a wystawę przygotował wraz z Theo van Doesburgiem, Albertem Gleizesem, Fernandem Légerem i . W 1929 wziął udział w wystawie w Stedelijk Museum w Amsterdamie o nazwie „Esac” („Expositions selectes d’art contemporain”). Poznański zaprezentował na wystawie tryptyk pt. „Tryptique en forme de paravent”.