Odnóża przedniej pary mają nasadową spośród szczecinek szeregu przednio-brzusznego wyraźnie większą od pozostałych.
Odwłok ma drugi sternit z małymi, skierowanymi dośrodkowo-grzbietowo apodemami, nieprzekraczającymi lub tylko nieco przekraczającymi sternit trzeci. Samiec ma dobrze zesklerotyzowaną kapsułę genitalną. Jego pygofor nie dochodzi do wierzchołka płytki subgenitalnej i zaopatrzony jest w grzbietowe wyrostki połączone z nim stawowo, a czasem także w wyrostki brzuszne. Na chetotaksję pygoforu składają się jedna lub więcej szczecinek makroskopowych osadzonych dogłowowo od miejsca przyłączenia rurki analnej, grupy szczecin makroskopowych w kącie dogłowowo-brzusznym płata, kilku krótkich i grubych szczecin na krawędzi doogonowej oraz krótkich i smukłych szczecinek rozproszonych na powierzchni płata. Płytka subgenitalna jest wolna, o krawędziach bocznych wyraźnie rozszerzonych przynasadowo, zaopatrzona w dwie lub większą liczbę szczecinek makroskopowych w szeregu ukośnym albo trzy szczecinki makroskopowe rozmieszczone na planie trójkąta. Konektywa ma kształt litery U lub Y i może mieć wykształcony płat środkowy.